Okurken idam makhumunun bütün duygularını kalbinizin en derininde hissediyorsunuz. Özellikle kızıyla görüştüğü bölümde, “Keşke af çıksa da kurtulsa, bu acı çok büyük” diyerek okudum. İdam anı geldiğinde meydana yürüyüşü, o an hissedilenler ve etrafın tasviri o kadar iyi anlatılmış ki okurken sanki giyotine siz yürüyorsunuz.
“Tanrım! Artık baba değilim! Bu sözcüğü, çocukların kullandığı bu sözcüğü insan dilinin en güzel sözcüğü olan “baba!” sözcüğünü duymamaya makhûm olmuştum.”