Miray Ece Tepe
@eceecceee
5 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
İki Bıçağı Birbirine, babalarının ölümünün ardından onun hayatını keşfeden 2 kardeşin hikayesi. Aynı evde farklı büyümüş iki kardeş… Melih adlı karakterimizin iç sorgulamalarını ve psikolojik çözümlemelerini okuyoruz.
Açıkçası kitap çok akıcı gelmedi bana biraz zorlandım okurken. Diyaloglar da pek hoşuma gitmedi maalesef, OldBoy vs günümüz sosyal medya kelimelerinin kullanılmasını kitaba pek yediremedim. Ama diyaloglar dışında yazım tarzı iyiydi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Atları da Vururlar adlı kült eser, Büyük Buhran Amerikasında geçiyor. Halk yoksul, gariban çaresiz. Yeni tanışmış çiftimizin, çift diyorum ama aralarında romantik bir ilişki yok, kalacak yerleri hatta yiyecek yemekleri bile yok. Bu çaresizlik içindeyken, bedava yemek ve yatak imkanı sunan bir dans yarışmasına katılıyorlar, kazanana da para ödülü var. Fakat dans yarışması çok insanlık dışı, durmaksızın dans ediyorlar, sadece 2 saatte bir 10 dakika molaları var, bu molada uyuyup duş alıp vs ne ihtiyaçları varsa gidermeleri isteniyor.
Kitabın başında çocuğun kızı öldürmekle yargılandığını öğreniyoruz ve o noktaya nasıl gelindiğini okuyoruz.
Kitapta alt ve üst kesim arasındaki keskin sınırı görüyoruz, dans yarışmasına katılan insanların adeta sirkte gibi seyirciyi eğlendirmesi, para edecek ne varsa yapması isteniyor. Burada sağlam bir sistem eleştirisi var aslında. Kapitalist sistemi anlatıyor bize. Bu durumun eski çağlardaki kölelik sistemiyle bir farkı yok bence, insanların çektiği işkenceyi izlemek için bilet satın alıyorlar. Bir yandan da izlemeye gelen insanların ahlaksızları da bize gösteriliyor, bu şova gelmeleri, sponsor olmaları, para ödülleri koymaları gibi ahlaksızlıklar yetmezmiş gibi bir de aralarında türlü suçlar da işleniyor.
Adamın kadını öldürmesi konusunda şöyle düşünüyorum, istese kadın intihar edebilirdi ama bir noktada cesareti buna yetmiyordu, nitekim adam da bunu düşünebilirdi, sonuçta cinayet işlemek basit bir eylem değil sonuçlarını biliyordur. İşin ucunda idam cezasına çarptırılacağını biliyorsa eğer hayata karşı aynı hevessizlikten adamda da olabileceğini düşünüyorum fakat daha öncesinde ileriye yönelik planlar yapıyor olması beni bu konuyu sorgulamaya itti.
Büyük Buhran’da insanların neler yaşadığını, kapitalist sistemin bizi nelere ittiğini
Derinden etkiledi...
Alex Schulman’ın 17 Haziran kitabını, sınavlarımın olduğu bir dönemde biraz nefes almak, başka bir dünyaya yelken açmak için okudum. Gerçekten çok derinden etkiledi beni ve kendi çocukluğuma döndüm, yaşadıklarımın bugünki bendeki etkilerini uzun uzun düşündüm kitap bittikten sonra. Uzun bir süre kendi çocukluğuma dalıp gittim. Geçmişten kalan, unutulmuş cümleler yankılandı zihnimde. Kurgusu ve akıcılığını başarılı buldum, betimlemeler olayın içerisinde hissetmem için yeterliydi.
Geçmişe bir kapı aralarken aynı zamanda geçmişimizin şimdimize ne kadar büyük etkileri olduğunu, bizi biz yaptığını, zihnimizde puslu bir köşedeki bir anın bizim için nelere mâl olabileceğini çok güzel bir kurguyla göstermiş yazar bize. Kıyıda köşede kaldığını sandığımız bir anın hayatımızı tepetaklak edebileceğini, çocukluk travmalarımızın yetişkinlikteki asıl benliğimizi oluşturduğunu somut bir örnekle gözler önüne seriyor yazar. Ana karakterimizin yaşadığı sorunu çözmeye çalışırken eş zamanlı olarak geçmişi eşeleyerek asıl yanıtlarını bu şekilde alması, eminim ki okuyan herkesi derinden etkileyecektir.