Merhaba kitap dostlarıım ️🪻 kitabın konusunu anlatmadan önce belirtmek istiyorum ki kitabın tasarımına bayıldıım o kadar özenli ve güzel ki gözlerimi alamadım resmen
Gelelim kitabımıza, sayfaları çevirdikçe sanki bir filmin sahnelerini izliyormuşum gibi hissettim. Hani o eski filmlerdeki mahalleler vardır ya iç içe geçmiş hayatlar, çocukluk arkadaşlıkları, zamanla başka bir şeye evrilen ilişkiler... Liza ve Poyraz’ın hikayesi işte tam da öyle bir yerden başlıyor.
Aynı sokaklarda büyümüş iki çocuk. Aynı rüzgarda savrulmuş ama farklı yönlere sürüklenmişler.
Liza’nın hayatına aniden düşen uzaklık tam 2336 kilometre, sadece bir mesafe değil aslında iç dünyasında da büyük bir çöküşün adı oluyor. Yıllar sonra geriye döndüğünde sadece mahallesine değil kalbine de dönüyor ama o kalpte hala iz bırakan gururlar, kırgınlıklar, yarım kalmış cümleler var. Ve elbette "Poyraz"
Kitabı okurken kimi zaman Poyraz’ın sessizliğine öfkelendim, kimi zaman Liza’yla birlikte ağlamak istedim, kimisinde içimden “keşke”ler geçti. En çokta "kalbinin tam ortasında yıllarca taşıdığı bir sevdayı herkesin bu kadar cesurca anlatamayacağını" fark ettim.
Bir Mimoza Masalı sadece bir aşk hikayesi değil bence; büyümek, kabullenmek ve bazen sevmenin bile yetmediğini anlamakla ilgili ve en çokta “keşke”lerin kitabı.
İnsanın modern dünyadaki sıkışmışlığını, yalnızlığını ve ruhsal yorgunluğunu merkezine alan bir kitap. Bedia Ceylan Güzelce, günümüz insanının yüzleşmekten kaçtığı duygularla ve içsel boşluklarla yüzleşmesini sağlıyor. Teknoloji, hız, yüzeysellik ve aidiyet problemleri gibi temalar etrafında "çağın insanı"nın neden MUTSUZ olduğunu, neden KENDİNİ BULAMADIĞINI incelikli bir dille sorguluyor.
Bazı kitaplar vardır ya, okurken bir cümlede durup “Ben de tam bunu hissediyordum” dersin. İşte Bu Çağın İnsanı tam olarak öyle bir kitap. Ne süslü laflar ne didaktik anlatım sadece samimi, dürüst ve DÜŞÜNDÜREN BİR İÇ DÖKÜM var.
En çok sevdiğim bölüm “Yavaşlayamamak” üzerineydi. Çünkü bu çağın en büyük sorunu bu bence DURMAYI BİLMEMEK.
Kısacası "Bu Çağın İnsanı" sadece okumalık değil üzerine düşünmelik, dönüp dönüp bakmalık bir kitap. Ruhuna iyi gelecek kitaplar arayanlara kesinlikle öneririm. Özellikle bir kahveyle baş başa, sakin bir günde okumak en güzeli, ben öyle yaptım. ️