Ecem Ark
@ecemark
Uludağ Üniversitesi
Bursa
6 Şubat
211 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
"İnsanoğlu nasıl da dünyevileşiyordu; her gün yolcu ettiklerinin ardından baka baka ölümün her daim ensesinde olduğunu bile bile bir vapur yolculuğuna çıkarken yaptığı hazırlığı ebedi yolculuk için yapmıyordu."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Herkes kendi kaderini yaşar ve kendi fırçasıyla boyar kalbini."
Bugün size elimden bırakamadığım, kapağını kapattığımda ise uzun uzun düşündüğüm bir kitaptan bahsetmek istiyorum: “Firuzan”. Bu roman adını başkahramanından alıyor ama aslında dört kuşaktan GÜÇLÜ KADINLARIN sesiyle yankılanıyor.
Firuzan’ın hikayesi sadece kendi hayatını değil, annesi Rojda’nın, büyük ninesi Umay’ın ve Hacı Meryem'in (Maria) yaşadıklarını da içinde barındırıyor. Her bir kadının hayatı başka bir yarayı sarıyor; bazen bir gözyaşı, bazen de koca bir DİRENİŞ oluyor. Toplumsal baskıların, kayıpların ve hayata tutunmanın en içten haliyle anlatıldığı bir roman.
Sayfaları çevirdikçe bir bakmışsınız Firuzan’ın GÜÇLÜ duruşunda kendinizi bulmuşsunuz. Ya da bir annenin sessiz çığlığında boğazınıza bir düğüm oturmuş...
Okurken insanın içini hem ACITAN hem de UMUTLA DOLDURAN bir hikaye arıyorsanız, “Firuzan” tam da rafınızda yer açmanız gereken o kitap.
"İşte belki anlamsızlığın bu baş döndürücülüğünden kaçıp sığınmak, kendimizi uçurumdan sakınmak için iki gün sonra sanki sözleşmiş gibi hepimiz ondan söz etmeyi bıraktık.
Sanki hiç yaşamamış gibi unuttuk onu.
O hiç var olmamıştı."
