Şimdi izler silinse de her biri hatırlıyor, sevgiliyle buluşulan pastaneyi, ağır ağır çıkılan yokuşları,tramvayın çıngırağını, yoksul mahalleleri,ketum evleri,mehtapta kayık sefalarını,”çamların altında verilen o buseyi…”
Ben sesimi çıkarmadım çünkü son aylarda yaşadıklarım, bana bir şeyi aklımdan hiç çıkmayan bir hayat dersi olarak öğretmişti: Ne yaparsan yap ama insanların rüyalarını çalmaya kalkma.