Elveda önce nefret ettiğim, sonra istemeyerek saygı duyduğum, sonra sevdiğim Maysilee Donner. Sevgili olarak değil, hatta dost olarak bile değil. Kız kardeşim, demiştim ona.
"Dinle beni Haymitch, beni sevmediğini ve bana kesinlikle güvenmediğini biliyorum ama şunu bilesin ki kim nasıl görünürse görünsün özgürlüğe kavuşma isteği sadece mıntıkalarla sınırlı değil."
Bir hayali ne kadar uzun zaman besleyip büyütürseniz ona yaklaşmak o kadar zorlaşır ama asıl zor olan onun gerçekleşeceğine olan inancınızdır. Hayal kurmaya o kadar alışırsınız ki gerçek olacak olma ihtimali sizi zorlamaya başlar. O hayalden başka tutunacak bir şeyiniz kalmayacağını bilirsiniz. Yolların sonunu bu yüzden ben de sevmem. Oraya vardıktan sonra gidecek yeriniz kalmaz.
Buraya ilk geldiğimde onlar ilahi lordlardı.
Halkları,sarayları yöneten. Onları koruyan. Onlara güven veren.
Güçlü,yenilmez,karşı konulmaz.
Korkusuz olan ama en çok korkulanlardı.
Onları tanıdıkça aslında ne kadar korktuklarını gördüm.
Ne kadar yalnız kaldıklarını.
Sevgiye ne kadar aç olduklarını.
Onlar ilahi lordlar ama aslında hepsi hâlâ küçük birer çocuklar.