“Anneler istedikleri zaman çocukları hakkında fikir yürütmek, onları tenkit etmek, beğendikleri veya doğru bulmadıkları hareketlerini söylemek imkanına sahiptirler. Fakat çocukların anneleri hakkında fikirlerini rahatça açıklamak imkanına sahip oldukları pek söylenemez.”
Keşke çok daha önceden yoluma çıksaydı düşünceleriyle okuduğum ve çocukluğuma dönmemi, çocukken hayıflandığım noktaları bir mizahla gözümün önüne getiren şahane bir kitap.
Zeynep ve Ahmet adında 2 arkadaşın mektuplarından oluşuyor.
Çocukların beklentileri, ebeveynlerinin kendilerini saymamaları, onlar hiç yokmuş - anlamazlarmış gibi davranılmasının yersizliğini gösteriyor.
Dünyada en çok doğuran şey yalandır. İnsan bir küçücük yalan söyledi mi, o yalanını gizlemek için biraz daha büyük yalan söylemek zorunda kalır. Sonra o yalanı ortaya çıkmasın diye daha büyük yalan söyler.