Saliha, Sabiha, Efsun, Muhsin, Sezin, Haluk, Füsun, Semiş…
Okumaya başladığımda karakterleri takip edebilmek çok zor geldi. Fakat incelemelere baktığımda olay örgüsüne bırakın kendinizi yazısını gördüm ve öylece okudum.
İnsana tokat gibi çarpan aile travmalarının da genler gibi taşınabildiği gerçeğiyle yüzleştim.
Çok derin, yoğun manalar içeren; kendin olabilmek ama maalesef olamamak, kavramını işleyen bir kitap.
Çok güzeldi