Evli kadınlar kocaları olmayan adamlarla fazla yakın
duruyorlardı. Evli adamlar da aynı tür kadınlarla dans
ediyorlardı. Charlotte’un dünyası böyleydi. Hislerin çok
az dâhil edildiği politik ve sosyal çiftler
Charlotte, “Çünkü eksik hissetmek istemiyorum. Çünkü...” deyip dudaklarını içine çekti. Sanki unutulmaz bir
şeyin tadını hatırlar gibiydi. “Çünkü sen bana hayatta olduğumu hissettiriyorsun. Çünkü... Çünkü çok kolay başardığın gibi beni tekrar içten dışa doğru yakıp kavurmanı
istiyorum,” dedi.
Roman öne doğru eğilip dirseklerine dayanarak Char-
lotte’un yumuşak ve lezzetli sıcaklığım hissedene kadar
ona yaklaştı. “Ben bencil bir adamım,” dedi.
Charlotte, “Bencil bir adam kendisine sunulanı kabul
eder,” dedi. Sesindeki şüphe miydi? Kendi çekiciliğinden
şüphe mi duyuyordu?
Roman, “Hayır. Bencil bir adam kendisine sunulanı
mahveder ve daha fazlasını ister. Her şeyi ister,” dedi.
Charlotte’un çenesine dokunup parmağıyla kendine
çekti. Alt dudağını kendi dudağına değdirerek, “Ben ben-
cil bir adamın ve seni her şeyinle istiyorum, Charlotte...İstedigim bu dedi.
Heyecanlı ve endişeliydi. Onun gölgelerin arasından çıkmasını
bekliyordu. Çünkü o her zaman Charlotte’un nerede olduğunu biliyordu. Sanki Charlotte verimli bir tarladaki
yapraksız bir çiçek değil de boş bir tarlada açan bir çiçekti
“Belki uzanıp beklemeliyim ve her karanlık köşede benim
olduğumu, seni karanlığa çekmeye hazır olduğumu beklemeni sağlamalıyım. Bunu yaparım da Charlotte. Birlikte
geçirdiğimiz geceyi bir giriş olarak düşünebilirsin.