“‘Tek avuntum Harvey’nin kendini toparlamış olması. Gerçi bir şeylerin yolunda olmadığını biliyor ama gülmeye, Diana ile yeniden oynamaya başladı.’
Mark, salona doğru baktı; Harvey, Gwen ve onun kızının yanında koltukta oturuyordu. Üçü birlikte kek pişirmişlerdi ve evin içinde hâlâ yoğun bir hamur, yaban mersini ve çikolata kokusu vardı. O sırada televizyondaki bir çizgi filmi izliyorlardı. Müzikten Tom ve Jerry tarzı çılgın bir takibin sürdüğü anlaşılıyordu. Mark, eskiden çalıştığı çocukları anımsadı. Annelerini, babalarını, kardeşlerini savaşta ya da kazada feci şekilde yitirmiş ve sonrasında sanki hiçbir şey olmamış gibi başka çocuklarla gülüp oynayan çocuklardı bunlar. Bastırmanın gücü diye düşündü mark. Bastırmak önceleri ilaç gibiydi. Adım adım gerçeğe dokunmadan önce bilinçaltının dehşetin üstünden gelmesini sağlıyordu.”