Mutlu Günlerimiz
Gong Ji-Young
Yorumlar ve İncelemeler
ölümün iki ucundaki mektuba bağlı iki farklı hayat. sanırım kitabı tek bir cümle tanımlamam gerekse sadece bunu derdim. biri idam cezası verilmiş bir adam biri 3 kere intihar etmeye kalkmış ama başaramış bir kadın. bir mektuplaşma devamında gelen görüşme. aşk var mı yok mu net bilemediğim ama kaderin cilvesinin asla bu iki hayat için yok sayılamayacağı bir romandı. tek solukta okudum. sonu üzgün olsa da yerindeydi bana göre. akıcı dili sade anlatımı sizi içine çekecek güzel bir uzakdoğu romanı. hatta içinde bazıu uzakdoğu kültürel ögelerini de görebilme şansı elde ediyorsunuz. eğer yolunuz kesişmediyse bir gün kesişmesi dileğiyle
‘Yeniden iyi biri olmak mümkün’
Bu kitaba çoğu insanın yaptığı gibi kısaca bir inceleme yazacak olsaydım ‘Uçurtma Avcısı’n da geçen bu tek cümleyi yazardım.Hiç şüphesiz bir araya gelmiş beş kelime kitabın ana fikrini o kadar güzel ifade ediyor ki^^ Ne demek istediğimi kitabı okuduğunuzda eminim daha iyi anlayacaksınız..Çok nadir inceleme yazıyorum ve bunu beni gerçekten derinden etkileyen kitaplar üzerine yapıyorum..Dolayısıyla yaptığım inceleme kısa değil sonsuz uzunlukta bir inceleme olacak:) Şimdiden vaktini ayırıp sonuna kadar okuyan okuyuculara kocaman teşekkür ediyorum;) Ayrıca yapmış olduğum bu incelemede yer yer spoiler olacak lütfen bunu göz önünde bulundurunuz.
‘Mutlu günlerimiz’ Gong Jı-young’un okuduğum ilk eseri Kore’de de oldukça popüler güncel bir yazarmış kendisi.Kitapları ödüller almış ve bu romanıyla birlikte diğer kitapları da sinema filmine uyarlanmış.Kitabın başlığına baktığım zaman banal bir aşk hikayesi okuyacağım yanılgısına düşmüştüm hiç de öyle olmadı.Bir diğer dikkatimi çeken şey kitabın aslından değil İngilizceden çevrilmiş olması bu da orjinalinden çok uzak bir hikaye okuduğumuz anlamına geliyor.Kitabın orijinal adı ‘Mutlu zamanlarımız’ iken İngilizce çevirmen bunu günlerimiz olarak değiştirmiş bu hiç hoşuma gitmedi..Neyse..
Mutlu Günlerimiz’ adlı paradoksal başlık, toplumdaki bu sorumluluk duygusunun yokluğunu eleştiren ve bir yandan da istifa eden bir ses içeriyor. Toplum bizi mutlu etmiyor ama böyle bir topluma misilleme yapıyormuş gibi 'hala mutluyum' diyoruz. Unutmamamız gereken şey ise, 'mutluyuz' diyen çoğumuzun gözünden yaşların aktığıdır.
Ne tür bir dünya gerçekten mutlu bir dünyadır? Olayların olmadığı barışçıl bir dünya, sadece iyi insanların olduğu bir dünya, sadece iyi eğitimli insanların olduğu bir dünya.. Bunlar senin,
Fazlasıyla duygusal bir romandı Mutlu Günlerimiz.Ama bu duygusallık klişelerden uzak düşünmeye ve sorgulamaya da öten bir özelliğe sahipti.
Yaşam hakkı nedir? İdam cezası,inanç,çocuklukta alınan yaraların ilerleyen zamanlarda da olsa etkilerinin görülmesi gibi hayatın o “soğuk ve karanlık” köşelerine de bakıyoruz bu “kurmaca” ama bir o kadar gerçek romanla..Bunlarla birlikte,sadece siyah ve beyazlardan bir manzara oluşturamayacağımızı arada daha nice tonların da var olduğunu gösteriyor..
Anlıyorum ki sevginin iyileştiremeyeceği hiçbir insan, düzeltemeyeceği hiçbir sorun yok. Ancak elbette mutlak bir alışveriş sonucu olamayacak kadar derinlikli bir durum bu… Sevgi adeta bir ders olarak işlenmeli, müfredatın en önemli parçası olmalı. Sevgiyi öğrenen insan, yaptığı işi de sevmeyi öğrenmez mi zaten?
Bunları düşündürttü bana hikaye. Adında geçen “mutluluğun” aslında gerçekten de bir tercih olduğunu anlıyorum mesela. Toplumun yarattığı zıtlıklar, bireyleri sorunların nişanesine çeviren yaşantılar… Hayatta her şeyin göründüğünden ne kadar farklı olduğunu gösteriyor. Bunları yaparken bir Doğu-Batı ayrımı eleştirisi de sunuyor bize. Okumak isteyene güzel kitap.
Yu - Jong iyi bir aileye sahip olan kültürlü bir kızdır .Ancak üç kez intihar girişiminde bulunmuştur.Özellikle annesiyle ilişkileri kopuktur.Bu intihar teşebbüslerinin devam edeceğine inanan halası onu idam cezasına çarptırılmış bir mahkumun cezaevindeki ziyaretine götürür. Yu - Jong ilk zamanlar bu ziyaretlerde gönülsüzdür. İlerleyen zamanlarda mahkumla arasında bir bağ oluşur.Ona baktığında kendi yansımasını görür.
Özellikle kitabın sonu etkileyiciydi. Okumayanlara tavsiye olunur.
Duygularını, yaşadıklarını ailesine bile açamayan ve üç kez intihara teşebbüs etmiş bir kadın ile idam cezası almış bir adamın yollarının kesiştiği bir roman.
İlk sayfaları okurken etkilenecek ne var diye düşündüğüm, son sayfalarında ise ağladığım bir kitap oldu benim için. Kitap belki de asla affedemeyeceğiniz durumları bile tekrar gözden geçirmenizi sağlıyor. Ben beğendim herkese tavsiye ederim.
Ölüm cezasına çarptırılmış, hapishanede infazını bekleyen Yun-Su ve defalarca intihar girişiminde bulunmuş, mutsuz ve zengin Yu-Jong’un hüzünlü hikayesi Mutlu Günlerimiz.
Son intihar girişiminin ardından ailesinde kendisine en yakın kişi olan, rahibe halası bir seçenek sunar Yu-Jong’a. Ya rehabilitasyon programına devam edecek ya da kendisiyle bir iyilik programına katılacaktır. Bu program haftada bir gün cezaevinde, ölüm cezasına çarptırılmış Yun Su’yu ziyaret etmektir. Her iki tarafın sert önyargılarıyla başlayan bu ziyaretler zamanla hem Yun Su hem de Yu Jong için vazgeçilmez hale gelir ve birbirleri sayesinde kendilerini tanıyarak iyileşmeye başlarlar. Onlar kendi travmalarıyla yüzleşirken, hikayeleri ortaya çıkar.
İdam cezası ve suç kavramlarını, aslında evrensel sorunlar olan, yoksulluk ve eşitsizlik gerçeğiyle ele alıyor Mutlu Günlerimiz. Benim idam karşıtı tavrımı pekiştirdi. Dini öğelerin fazlalığı zaman zaman sıksa da rahat okunan, duygusal bir roman.
Mutlu GünlerimizRoman
Affetmek ve gönülden sevebilmek bir yetenek midir? Aşk sayesinde sıfırdan öğrenilebilir mi?
Geçmiş ve şimdiki zamanı mükemmel ve şiirsel bir ifade ile ele almıştır sevgili yazar... daha ilk sayfalarında büyüleyici cümleler ile kitabın içerisine çekildiğinizi hissediyorsunuz.
Zengin, güzel ve akıllı Yu-Jung, hastane yatağında tedavi olmaktadır. Karanlık arka sokaklardan gelip içinde ışık saçan bir pencereye rastlayan, ama bir türlü o pencerenin içinden geçemeyen bir gezgin olduğumu düşünüyorum, diyen genç kadın, üçüncü kez intihara teşebbüs etmiştir. Yaşamını büyük bir depresyonun pençesinde, adeta un ufak etmektedir.
Yu-Jung’un ölümle yolunun er geç kesişeceğini hisseden halası, yeğenini kendisiyle beraber bir iyilik yapmaya davet eder: Birlikte cezaevinde idam cezasına mahkum olmuş bir mahkumu her perşembe ziyaret edeceklerdir. Yetim, yoksul ama öte yanda da bir melek kadar saf olan Yun-Su’nun işlediği suçları öğrenince, Yu-Jong ilk zamanlarda ondan hoşlanmaz, hatta itici bulur. Annesi tarafından yeterince sevilmemiş her insan gibi genç adamın yüzünde de sevgisizliğin izi vardır. Genç kadın, lüks yaşamından başka bir iklime, en azılı mahkumların kaldığı karanlık, soğuk cezaevine gitmeye başlayınca, kafasındaki soruların niteliği de değişir.
İntihara meyilli genç bir kadınla, idam cezası almış bir mahkumun kesişen kaderleri, cezaevinde başlayan bu arkadaşlık yaşamlarındaki iki genç insanın travmaları ortaya çıkaracak ve onları iki özgür insana dönüştürmüştür.
Öyle bir yazım düşünün ki okurken kendinizi kaybettiren ağlamaktan buğulu gözlerinizi dakika başı silip okumaya devam etmeye çalıştırsın sizi.Sanırım benim bu kitabı tek cümleyle anlatışım bu.İdamın ve iyi kötü kavramlarının çok güzel yazıya döküldüğünü düşünüyorum.
İntihar edip kurtulmak isterken idam mahkumuyla tanışan o kız…Edebiyat
Bir yerlerde kendini ve vicdanını kaybedenlerin tek ilacı olabilir.Hayattan kurtulmak isterken bir anda hayatta tutunup ilk defa diğer insanların farkına varan bir kızın tüm içsel evrimini ,
yazarın hiç bıktırmayan kalemiyle sonsuz bir zevkle okumak için birebir.
Reklam
Yazar Hakkında
Gong Ji-YoungYazar · 3 kitap
Gong Jiyeong, küçük yaşlardan itibaren edebiyata ilgi duydu ve henüz gençken kendi öykülerini ve şiirlerini yayınladı.
Gong, 1980'lerde üniversite yıllarında öğrenci hareketiyle tanıştı ve bu deneyimden amaç duygusunu edindi. 1985'te Yonsei Üniversitesi'nden Edebiyat alanında lisans derecesi aldı. İlk romanı Yükselen Şafak, o dönemin öğrenci ve işçi hareketlerine katılımının doğrudan bir sonucuydu. Daha önceki eserleri 1980'leri ve yazarın kendisi gibi öğrencilerin Güney Kore'deki şiddetli protestolar ve siyasi çalkantıların yaşandığı o on yılda nasıl olgunlaştıklarını anlatıyor.
Gong Jiyeong, 1988'de tam zamanlı yazmaya başladı. Eserleri, emekçiler, yoksullar ve ayrımcılığa uğrayanlarla ilgili konulara odaklandı. Ayrıca, hem aile içinde hem de dışında kendilerine hayat kurmaya çalışan genç ve eğitimli kadınların hayatları hakkında da kapsamlı yazılar yazdı.
Gong, birçok kişi tarafından feminist bir yazar olarak kabul edilmiştir; özellikle de eserlerinin çoğunda, kadın mücadelesi ve işçi hareketi konuları, işçi hareketinden sonra kendileri için yeni bir kimlik inşa etmek ve erkek egemen bir toplumda kendilerine yer bulmak gibi ikili bir görevle yüzleşmek zorunda kalan karakterlerde iç içe geçmiştir. 1980'lerin kaosu ve baskısı, 1990'ların görece sakinliğine ve refahına yol açarken, gerekli toplumsal değişimleri gerçekleştirmek için çok şey feda eden öğrenciler kendilerini artık devrimci coşku ve fedakarlıklarına ihtiyaç duymayan bir dünyada bulurlar. Bir zamanlar kimliklerinin ayrılmaz bir parçası olan yön duygusundan yoksun, sıradan hayatlar sürmekten başka çareleri yoktur. Kadınlar için, sıradan vatandaşlar olarak kapitalist topluma yeniden entegre olma süreci, yalnızca bir zamanlar küçümsedikleri maddi hedefleri benimsemeyi değil, aynı zamanda kendilerini ataerkil düzene tabi kılmayı da gerektirir. Ortaya çıkan öfke ve kafa karışıklığı, Gong'un eserlerinin özünü oluşturur.
Toplumsal aktivizm Gong'un başlıca tematik kaygılarından biri olsa da, aynı derecede önemli bir diğer ilgi alanı da kadınlar meselesi, özellikle de toplumun ataerkil düşünce tarzından kurtulamaması. Gong, yasalarla güvence altına alınan bu eşitliğin henüz gerçekleşmediğine sık sık dikkat çekerek, toplumsal cinsiyet eşitliğini savunmaya devam ediyor. Doğrudan kadın sorunlarıyla ilgilenen 1993 tarihli romanı "Go Alone Like the Horn of a Rhinoceros" filme uyarlandı (1995'te "Bir Go Alone Like a Rhino Horn" , Gong'un romanları arasında uzun metrajlı filme uyarlanan ilk romandı), ayrıca tiyatro oyununa da uyarlandı.
1990'ların sonlarında Gong, kadınlar ve emekçiler meselesine odaklanmaya devam etti ve yaratıcı enerjisini Kore toplumunun dezavantajlı ve ayrımcılığa uğrayan üyelerini de kapsayacak şekilde genişletti. 1998 tarihli romanı My Sister Bongsoon'da Gong, 1960'larda bir kadının hayatını resmetti. Çok satan romanı Our Happy Time'da idam cezası sorununu ele aldı ve otobiyografik romanı Home of Happiness'ta boşanmış bir kadının evinin gerçekliğini resmetti. En son eseri The Crucible'da Kore toplumundaki cinsel baskının yanı sıra engellilere yönelik artan istismar ve şiddeti açığa çıkardı.
Our Happy Time, Maundy Thursday adlı filme uyarlandı. Film, Eylül 2006'da gösterime girdiğinde büyük ilgi gördü ve dört yıl içinde en çok satanlar listelerinde zirveye yerleşen ilk Kore romanı oldu ve üst üste sekiz hafta zirvede kaldı.
Gong, Güney Koreli yazarlar Lee Ki-ho ve Ham Min-bok ile birlikte internetin erken benimseyenlerindendi. The Crucible'ı ilk olarak 7 Kasım 2008'de Güney Kore internet portalı Daum'da yayınladı ve altı ay boyunca yayınlamadı. Bu tür seri yazılar Güney Kore'de yaygındır, ancak geleneksel olarak gazetelerde yapılır.
2009 tarihli romanı Cadı Kazanı, engelli hakları konusunda Kore toplumu ve hukuku üzerinde önemli bir etki yarattı. Film uyarlaması 2011'de büyük bir hit olunca, Güney Kore Büyük Millet Partisi üyeleri, Gong'un "siyasi faaliyetlere" katılımı nedeniyle soruşturulması için baskı yaptı. GNP siyasetçisi ve İnsan Hakları Komisyonu üyesi Kim Yeon-ho, Gong'un ayrıntılı tasvirlerinin vatandaşları "aşırı korkutması" nedeniyle soruşturma açılmasını önerdi. Gong daha sonra Kim Yeon-ho'nun sözlerine esprili bir minnettarlık ifadesiyle alay etti ve Twitter hesabından "Beni uluslararası alanda ünlü yaptığınız için Büyük Millet Partisi'ne teşekkür ederim" diye yazdı. Gong, yaklaşık 300.000 takipçisi olan etkili bir Twitter kullanıcısı ve sosyal paylaşım platformunu toplumsal sorunları ve tartışmalı görüşleri tartışmak için kullanıyor.
