Ece Su Cipişoğlu
@ecesu_cip
16 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Ama evde mutlu olduğum söylenemezdi. Etrafımı kuşatan o dört duvarın içimde uyandırdığı kederi sözcüklerle ifade edebileceğimi hiç sanmıyorum.
Reklam
Ve insanlar başka hiçbir yerde her şeyin değişebileceği yalanına ve ölüme, en çok da ölüme, ne olursa olsun ölüme böylesine inanmamıştır.
büyüdükçe ne kadar yakınımız olursa olsun hiç kimsenin bizi gerçek anlamda anlayamayacağını öğrenmek ise daha da korkunçtur. Bizi en mutsuz eden bizzat kendi benliklerimizdir ve işte tam da bu yüzden benliklerimizi yitirmek için yanıp tutuşuruz.
kafalarımızın içindeki o inatçı küçük ses bize neden bu kadar eziyet ediyor? bizi hayatta olduğumuzu,ölümlülüğümüzü, ruhlarımızı hatırlattığı için olabilir mi acaba çünkü bunlara teslim olmaktan ölesiye korkarız ama yine de kendimizi hiç olmadık ölçüde sefil hissetmekten kurtulamayız fakat çoğu zaman bizi benliğimizin farkına
en çok vardıran da yine acı değil midir?
Ona hiçbir zaman sevgimden söz etmedim.Ama gözlerin dili varsa,budalalar bile ona deli gibi aşık olduğumu kestirebilirdi.
Reklam