Ece

İnsan, sevdiği birine duyduğu öfkeyi nefrete çevirmeye çalıştığında, altında ezileceği bir yük alırdı sanki sırtına.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir varlığın kendi varoluş şekline duyduğu sancı en ağırıydı.
Farklı iki gezegenin insanlarıydılar, o kadar farklıydılar ki birinin iltifatı diğerinin hakareti, birinin ilgisi diğerinin sıkıntısıydı.
“Ondan saklanmak onu izleyebilmenin tek çaresiydi.”
Çıkarları için fırsat oluşturmaya çalışanlar sonunda mutlaka hırpalanırlardı.