Hamlet: Sizi gerçekten sevmişim bir ara.
Ophelia: Evet. Buna inandırmıştınız beni.
Hamlet: İnanmamalıydınız bana. Çünkü doğruluğu ne kadar aşılarsan aşıla, çürük kökümüze bizim, eski meyvenin tadı gitmiyor kolay kolay! Sevmiyordum sizi.
Ophelia: Ne kadar aldanmışım.
Yalnızlık, hepimizin sorunudur. Hepimiz yaşamamızın bir anında kendimizi yalnız, terk edilmiş, geri bırakılmış ya da ait olmaya ihtiyaç duyarken, diğer yanda "kendimiz" olmayandan uzaklaşmaya çalışırız. Kimi insanların yalnızlık duygusu kısa süreli ve geçici değildir. Kendilerini her an yalnız hissedeler. Bu durum bir ruh sağlığı sorunu ya da bedensel bir hastalığın sonucu değildir. Kişi, çok sayıda aile bireyi ve arkadaş arasında olduğu halde kendsini yalnız hisseder. Ne yazık ki bu duygu modern toplumlarda kaygı verecek ölçüde sık görülür oldu.