e
@ecmsc
53 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Beklenmedik bir felaket anında, bu felaketin dışında kalan insanlarda hep görülen, dile getirdikleri en içten acıma, acıları paylaşma duygularına rağmen, hiç kimsenin, en yakınlarımızın bile, kapılmaktan kendilerini alamadıkları tuhaf bir sevinç duygusu içindeydiler.
Sayfa 222
“…İnsanoğlu denen aşağılık yaratığın alışamayacağı hiçbir şey yok galiba!…”
Sayfa 32
“…Bana acımak için bir neden yok! Acımak ne, çarmıha germek gerek beni! Çarmıha ger onu ey büyük yargıç, çarmıha ger ve sonra acı! O zaman çarmıha gerilmek için kendi ayaklarımla gelirim sana, çünkü ben sevinçlere değil, aşağılanmalara ve gözyaşlarına susamış bir insanım!…”
Sayfa 27
Can sıkıntısı denen duyguyu geçim sıkıntısından kurtulduğu an öğrenmişti.
