e
@ecmsc
53 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Mutfakta oturmuş, sana bu mektubu yazıyorum. Senin şehirde olduğunu biliyorum, çıksam seni bulabileceğimi de biliyorum, doğruca senin kaldığın otele gider, oda kapısını çalarım, belki de o yüzden ellerim böyle titriyor, belki de aşk dedikleri bu bitmez tükenmez titremedir, belki de bu: senin beni okuyor olman, aşktır. Senin olan şimdide. Şimdi. Merhaba.
Reklam
Kocaman ellerinle omuzlarımı kavramış bir devlettin sen, gözlerime bakıp: sen sen sen diye hitap etmiştin bana.
İşte öyle, bir gün seni tamamen elde ettiğimi düşündüğüm gün, belki seni istemeyeceğim artık.
Cenin zamanımdan beri nabzım atmıyor, kürtajla aldırdığım günden beri kalpsiz yaşıyorum, bir uyuyabilsem. 
Sevdiğini kaybetmek düşüncesi her üç saniyede bir, annenin beynine balyozla inerdi sanki, uğuldamanın süresi de çarpmanın şiddetine bağlı olarak uzar, kısalır, ama hiç eksilmezdi. 
Reklam