E.
@ed_s
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Bu korkunç, tarif edilmez duruma nasıl geldiğimi kendim bile bilmiyorum. Tek bildiğim şey, bir sabah uyandım ve bu seferki her zamanki uyanışlarımdan farklıydı.
Ve anlamıştık ne kadar düşünmeyi uzatıp hamleyi geç yaparsa rakip kendini kaybedip hırsına yenilecek...