Yaşamlarımızdaki en büyük acılar kabullenmediğimiz hatalarımızdan kaynaklanır. Ve bunlar bizi biz yapan özelliklerimize hiç uymazlar. İşte bu yüzden bu hatalarımıza dönüp tekrar bakmaya tahammül edemeyiz. Zaman içinde de aynı bedende ama birbirlerine tahammül edemeyen iki farklı birey haline dönüşürüz. Yalancıyla yalancılardan nefret eden, hırsızla hırsızlardan tiksinen artık aynı bedendedir. Bu içsel savaşın neden olduğu, bilincimizin üst seviyesine dek yükselen bu acının eşi, benzeri yoktur. Bundan kaçmaya çalışırız ama peşimizi bırakmaz. Ne yana kaçarsak kaçalım savaşımızı da içimizde götürürüz.