Yaradan'a öfkedir, olana öfke.
Kadere isyandır, olana isyan.
Kendindinden uzaklaşır karşıya kızan.
Kızdıkça artan öfkemiz yakar geçer,
önce bizi sonra sevgimizi.
Öfkenin dumanından görünmez olur
sevginin ışığı.
Oysa sevgi her yaraya merhem,
her derde deva, her oluşa kabuldür.
Sevginin ışığı aydınlatsın karanlıkları.
Sevginin gücüyle aşılsın bu yollar.
Aydınlıkla olalım her nefeste...