“Benim sevgili masam," dedi, “seninle ne kadar mutlu saatlerimiz geçti. Aslına bakarsan, bana iyi arkadaş oldun. Beni hiç yarı yolda bırakmadın, ret yazısı vermedin, aşırı çalıştım diye asla şikâyetçi olmadın."
Halbuki Martin hayatın baskı ve gerilimini, heyecan ve alınterini, şiddetli isyanını hissediyordu; asıl yazılması gereken buydu işte! Umacak hiçbir şey kalmamışken bile umudunu yitirmeyenleri; çılgın aşıkları; baskı ve gerilim altında, her türlü dehşet ve facia arasında mücadelesini sürdürenleri; gayretlerinin gücüyle hayatın kabuğunu çatlatan devleri yüceltmek istiyordu.
Yıldızlar sönüp penceresinden içeri şafağın gri ışığı dolana kadar usulca akıp giden saatler boyunca ikinci dereceden denklemlerin içinde kaybolup gitti.
Mükemmel betimleme