Edanur Çarpar
@edacarpar
6 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Alamut’ta en çok dikkatimi çeken şey, insanların nasıl kolayca yönlendirilebildiği ve bir “hakikat” diye dayatılan şeyin aslında nasıl kurgulandığı oldu. Hasan Sabbah’ın kurduğu düzen bana şunu gösterdi: Eğer bir insanın zihni yeterince sarsılırsa, en güçlü sandığı değerler bile bir anda çökebilir.
İbn Tahir’in yaşadığı kırılma da bunun en net örneği. Gerçekleri görmesine, hatta sorgulamasına rağmen sonunda yine Hasan Sabbah'a tutunması aslında inançtan çok tükenmişlik. Ne kimliği kaldı, ne aidiyeti.
Kitap beni en çok şu konuda düşündürdü:
Bir insanın gerçekliği, onun seçimi değil; içine hapsolduğu anlatıdır.
Ve bazen insan inandığı için değil, başka bir gerçeği taşıyamadığı için teslim olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kazuo Ishiguro’nun Klara ile Güneş, “Yapay Arkadaş”ın masum ve sorgulayıcı bakışıyla insan olmanın ne demek olduğunu yeniden düşündürüyor. Klara’nın saf merakı ve Güneş’e olan bağlılığı, romanı sadece bir bilimkurgu hikâyesi olmaktan çıkarıp derin bir insani çıkarıma dönüştürüyor.
Teknolojiyi seven biri olarak beni en çok etkileyen nokta, Ishiguro’nun teknolojiyi ne yücelttiği ne de tamamen şeytanlaştırdığı; aksine insan duygularının ve ilişkilerinin teknolojik araçlarla nasıl sınandığını, bazen de görünür kıldığını göstermesi oldu. Eğer bir gün bana da bir Yapay Arkadaş edinme imkânı sunulsaydı Klara gibi birinin içtenliği ve sadeliği bana cazip gelirdi; çünkü kitap, teknolojinin bile içtenliğe duyulan özlemi anlamaya yaklaşabileceğini hissettiriyor.
"Güneş’in her zaman bir yolu vardır; yardım etmek için en doğru zamanı bekler."
Klara ile Güneş, teknolojiyle kurduğumuz ilişkiyi ve sevginin yapay olup olamayacağı sorusunu nazik ama dokunaklı bir dille sorgulayan, okumaya değer bir roman.
Klara ile Güneş 
Kazuo Ishiguro
Klara ile Güneş Kazuo Ishiguro