eda
@edacebeci
Şu anda okuduğu kitap
haklarından vazgeçmenin verdiği övünç silinip gitmişti. yakınlarının artık kendisinin dışında mutlu olmalarına göz yumuyordu. başkalarını sevmenin en üst derecesiydi bu özveri: kendini silmek, elindeki her şeyi verip yine de az bulmak, hazırladığımız ama paylaşmadığımız bir mutluluğa sevinecek kadar sevmek.
Reklam
ancak en şiddetli başkaldırı anlarında bile yüreğinin iyiliği ile tutkusu arasındaki çatışma, alttan alta amansızca sürüp gidiyordu. o güne dek tanımadığı yumuşak bir ses, yoksullara dağıttığı paranın verdiği sevinçten, kendini başkalarına adamanın tattırdığı mutluluktan söz etmeyi sürdürüyordu içinde. bu sesi susturmak istiyordu: özveriyi böyle korkaklığa dek vardırmak salaklıktı. ama ne kadar dirense de ona kulak veriyor ve karşısında gittikçe zayıf düşüyordu. sonunda kendi sesini tanıyor, aklını başına topluyordu: sevdiği varlıklar mutlu olacaksa ne önemi vardı acısının? henüz bütünüyle yenilmemiş de olsa, bitkin düşmüş, hasta denizin karanlıkların içinden yükselen sesini dinliyor, daha kısık sesle hıçkırıyordu.
eda
, bir kitap okuduPuan vermedi·176 syf.·
25 saatte okudu
·Okunma: 19 Şubat 2018 14:54
·2018 2. kitabı
insanlar kırık kalp yüzünden ölürler. bu her gün olur, sonsuza kadar da böyle olmaya devam edecek.
Reklam