eda katipoğlu
@edakatipogluu
26 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Okula başladığım gün ne kadar korkmuştum diyebiliyordum. Fakat, mesele bu değildi; mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememiştim. Ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenleri hiç sevmemiştim;kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile.
Buldum: Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor.
Yalnız, gözlerin bu canlılığında bir başkalık var:her şeyi bildiği halde duygulanamayan bir ifade. Görünüşüme bakma, içim öldü artık diye korkuturdu beni. İnanmazdım.
ilk defa gülümsedi çevresine bakarak. Sonra, sanki bir daha hiç gülümsemeyecekmiş gibi mahzunlaştı birden.
