"Neden gelip öğrenmiyorsun?" Signa'nın sesi, ruhuna merhem gibiydi. Tıpkı kuraklıkta gelen yağmur gibi hoş karşılanıyordu ama bu yeterli değildi. Ona dokunmak istiyordu. Yatağa kıvrılıp uyuyan bedeninin yanında dinlenmek istiyordu.
"Bir an bile tereddüt etmeden yine yapardım,Aris," diye fısıldadı. "Yaşadığımız her şey, tüm acı, tüm yalnızlık.. Sana tekrar sarılmak için milyonlarca kez daha katlanırdım." Gobleni göğsüne sıkıca bastırdı. Aris boğazındaki yumruyu yutarken Blythe'ı kendine çekti, ona sarıldı ve yüzünü saçlarına gömdü. "Ben de yapardım, yaban gülü." Parmaklarını karısına doladı ve onu sıkıca tuttu. Buraya nasıl geldikleri önemli değildi. Çektiği acıyı ve kaybettikleri tüm zamanı unutabilirdi. Onun için hepsini unutacaktı. Çünkü sonunda Aris Dryden, istediği her şeye sahip olmuştu. Sonunda mutluydu. "Senin için ben de yapardım."