edalingo
@edalingo
hiç var olmamış bir dünyayı gerçekmiş sanıp
odtü
22 Temmuz
68 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
uzun süredir okuduğum hiçbir kitap beni bu kadar etkilememişti. yaşarken, nefes alırken ‘yaşlanmayı’ bu denli düşünmemiştim, düşünememiştim. her sayfayı geride bıraktığımda aziz’i düşündüm, yaşarken neler düşündü? nelere göre karar aldı? her yeni sayfaya geçerken o atı düşündüm, erik ağacını ve asmayı düşündüm. yaşlanmanın kötü olduğunu, insanın içine oturan engelleyemediğimiz eylem olduğunu daha iyi anladım. keşke daha önce okusaydım diyordum kitabı okurken, şimdi de iyi ki şimdi, şu an okumuşum dedim. imkanınız var ise okuyun, okutun hiç pişman olmazsınız. hayatımın en kitaplarından biri artık.
yapacağım ilk inceleme olduğu için kendi çapımda bir heyecan duyuyorum. kitabı okurken hissettiğim her duygu, aklıma gelen her düşünceyi ifade etmekte umarım zorlanmam. süper iyi günler; eski bir arkadaşımın kahve içerken önerdiği, telefonumun notlar kısmına yazdığım ama yaklaşık 1.5 sene sonra okuma şansı bulduğum bir kitaptı benim için. kitap otizmli bir çocuğun yani christopher'in dilinden yazılmış. mark haddon başarılı bir iş çıkarmış. kitabı okurken hayatı christopher'in gözleriyle görüp onun bakış açısıyla algılıyorsunuz, onun düşünme mekanizmasıyla hayata bakıyor, etrafınızı öyle izlemeye başlıyorsunuz. kitabı okuduktan sonra renkler, şekiller, arabalar, metaforlar gözüme daha farklı gelmeye başladı. bir çocuğun dünyasına girmek, onunla nasıl bir iletişim kurmam gerektiğini bilmek, en güzeli de empati duygusunu sonuna kadar hissetmek bana iyi geldi.
kitabın farkındalık yaratması adına çok daha fazla insana ulaşması gerektiğini düşünüyorum.
