edalingo
@edalingo
hiç var olmamış bir dünyayı gerçekmiş sanıp
Zaman'ın cümlesinde, insanlar virgüller gibi yer alırlar; sense, onu durdurmak için, nokta olarak hareketsizleştin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hangi günahı işledin de doğdun? Hangi suçu işledin de varsın? Acın da kaderin gibi sebepsiz.
İnsan olgusu denen o felaket birimi'ni, herkes kendi üzerinde yaşar. Zamanın tek anlamı da bu birimleri çoğaltmaktır; çok az bir maddeden, bir adın gururundan ve iptali mümkün olmayan bir yalnızlıktan destek alan o dikey acıları sınırsız bir şekilde büyütmektir.
Niçin Tantı o kadar soluk, o kadar dermansız ve o kadar vasat bir çekiciliktedir? Niçin ilginçlik, tutarlılık ve güncellikten yoksundur ve bize o kadar az benzer? Bundan daha az insan biçimli ve bundan daha ucuz bir biçimde uzaj bir imge var mıdır? Bu kadar soluk parıltıları ve bu kadar sallantılı kuvvetleri nasıl yansıtabilmişizdir O'na? Enerjilerimiz nereye akıp gitmiştir? Arzularımız nereye boşalmıştır? Hayat veren küstahlık fazlamızı kim alıp götürmüştür peki?
hayat sayıklama içinde yaratılır ve sıkıntı içinde dağılır.