Elif Damla Günal
@edamla
Reklam
Kısa sürede okuduğum keyifli bir kitaptı. Herhangi bir derinliği olmayan, klişeleşmiş karakteristik özelliklere sahip karakterlerden oluşan ama yine de kendini okutan, okurken keyif veren bir kitaptı.
Adam karakteri sizin de tahmin edeceğiniz üzere başarılı, donuk, öğrencilere kan kusturan bir akademisyen. Olive ise başarılı, geçmişten gelen bir travması üzerine şahane bir bilimsel çalışma yapan kendi halinde bir kız. Tam bir romantik komedi çifti...
Olive bir zamanlar öylesine takıldığı bir çocuk ile en yakın arkadaşı birlikte olabilsinler diye en yakın arkadaşını bir sevgilisi olduğuna ikna etmeye çalışır. Arkadaşı onu randevu da sanırken laboratuvara gidince ve arkadaşının da laboratuvara geleceği tutunca işler karışır ve olive önüne çıkan ilk erkeği öpmek zorunda kalır ki o kişi de Adam'dır. Sonrasonda ortak çıkarlar uğruna sevgili rolü yapmaya başlarlar ve ortam biraz kızışır.
Aralara kötü karakterler de giriyor tabi. Yorumuma bakınca hiç beğenmedim gibi görünüyor ama aslında beğendim. Özellikle Adam'dan çok hoşlandım. Kafa dağıtmak için okuyabilirsiniz
Kötülendiği kadar kötü olmamakla birlikte övüldüğü kadar güzel de değil. Tam anlamıyla manasiz bir kitap diyebilirim. Bir ara Eddie neden ortadan kayboldu, adamın başına ne geldi diye merak ettim ama mevzuyu anlayınca o heyecanda döndü gitti hemen. Eddie'nin ortadan kayboluş sebebi çok daha etkileyici olabilirdi bence. Belki de benim sergilemeyeceğim bir davranış olduğu için saçma buldum bilemiyorum.
Sonu da beni tatmin etmedi. En azından daha eh böyle olmalıydı bunca şeyden sonra dedirten bir son olsaydı. Yaşanan onca şey, Sarah'ın çektiği onca eziyetli ruh hali, heba olan onca zaman boşuna miydi dedim.
Ayrıca ikilinin bir hafta içinde birbirine bu kadar aşık olmasını da kabul edemiyorum. Neresinden tutsam elimde kalan ama bir şekilde kendini okutan bir kitap.
