Elif Damla Günal
@edamla
Defne, babasından kalan miras bitip iflasın eşiğine geldiklerinde sadece kardeşini düşünmüştü. Tekerlekli sandalyeye mahkum, düzgün bir şekilde konuşamayan ve pahalı tedavilere ihtiyaç duyan kardeşini... Onun tedavisine devam edebilmesi için tek şansları portakal bahçelerini alacak olan adamı son hasatı onlara vermesi konusunda ikna etmekti. Defne, yapması gereken tek şey adamı ikna etmekten kendini onunla nikah masasında bulduğunda hala şaşkındı. Evlilikleri başta mecburen, formalite icabı yapılmış olsa da zaman Defne ve Murat için beklemediği duygular getirecekti.
Kitabın konusu arka kapakta yazmıyor. Kitaptan alıntılar var. O yüzden içeriğinin ne olduğunu okuyunca öğrendim. Konusunu yukarıda yazdım ve kısaca yorumlamam gerekirse şunu diyebilirim; bu konuya yaz dizisi çekilsin kesin tutar.
Açıkçası ben konuyu sevmedim. Türk yazarlardan daha orjinal konular bekliyorum artık. Formalite evlilik gerektiren ve sonra o evlilik gerçeğe dönen bir kurgu okumaktan sıkıldım.
Murat karakteri beş vakit namazını kılan, orucunu tutan Best of Mümin bir kardeşimiz. Ben açıkçası severim böyle erkekleri çünkü neden sevmeyeyim. O yüzden Murat'ı da sevdim ama Defne karakterine çok tutuldum. Tamam anladım zengin kızı, eller havaya konsepti ile büyümüş ama dini nikâhı gereksiz görmesi, namazın nasıl kılındığıyla ya da orucun nasıl tutulduğuyla ilgili en ufak bir bilgisi olmaması bana saçma geldi. Bunları yapmamasını eleştirmiyorum kesinlikle ama müslüman bir ülkede yaşayan herkes iyi kötü bunları bilir bence. En kötü televizyonda görürde bilgi edinir. Orası bana çok mantıksız ve abartı geldi.
Murat'ı sevdim dedim ama kitabın başında kız ile evlenme sebebini okuyunca çok saçmasınız dedim kendi kendime. Neden saçma dediğimi açıklayamıyorum ama okursanız bu yorumumu hatırlayın
Bir de
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Vahşi Kızları gördüğüm an kapağına aşık olmuştum. Şimdi ise böyle şahane bir kapağa sahip bir kitap daha ne kadar boş olabilirdi acaba diye düşünüyorum.
Hayatımda okuduğum en rezil bilim kurgu kitabıydı. The Book of M'e kötü dediğim için pişman oldum Vahşi Kızlar'ı okuyunca.
İlk defa bir kitapta lezbiyen ilişki okuyacaktım onu da rezil rüsva yazmışlar. İlişki demeye bin şahit ister. Bence kızlar eşcinsel değilmiş zaten. Orada onca zaman erkek görmeden yaşamak zorunda kaldıkları için hormonları o şekilde evrilmiş. O saçma sapan hoşlanma belirtilerinin ve söylemlerinin bu kadar histen yoksun olmasının başka bir açıklaması olamaz.
Kitap bir Hetty'nin bir de Byatt'ın ağzından yazılmış. Hetty'nin peşine düştüğü Byatt bambaşka bir kız, gerçek Byatt bambaşka bir kız. Virüs var, karantina var ama Byatt hanım gidip ona en kibar ve tatlı davranan araştırmacıya virüs erkeklere bulaşmıyor diye yalan söyleyerek çocuğu öptü. Çocukta tabi hastalanıp öldü. Çocukta ayrı saf, ne inanıyorsun sen allahın virüslüsüne. Valla aklıma maske takmayanlar geliyor, çıldırıyorum.
Kitabın sonu ise en absürt olan yerdi bence. Asla bir son yazılmamış. Kızlar nereye gidecek, ne yapacak, virüs nerden çıktı, sonucu ne oldu asla bir cevap yok.
Ayrıca suç yayınevinde mi yoksa kitabın orjinali de böyle abuk subuk mu yazılmış bilmiyorum ama çeviri tam bir google translate çevirisi. Manasız cümleler ve yersiz kullanılmış kelimeler ile dolu.
Kitabı kesinlikle önermiyorum. Alıp kendinize bu kötülüğü yapmayın. Hiç yoktan iki gününüz ve 30 TL niz boşuna gitmiş olur.
Kitaba başlarken çok fazla beklentim yoktu, sıradan bir romantik komedi beni bekliyor diye düşünüyordum. Şimdi tam burada "ama yanılmışım" dememi bekliyorsunuz sanırım hayır yanılmamışım. Gerçekten sıradan bir romantik komedi ile karşılaştım ama bundan rahatsız oldum mu? Hayır, olmadım. Sonuçta bir romantik komediden ne kadar fazlasını bekleyebiliriz ki.
Yazarın dili sade, akıcı ve güzeldi. İnsanı boğan, sıkan bir anlatımı yoktu. Her şey yerli yerindeydi. Karakterler güzeldi ama bu yabancı yazarların sürekli donuk erkek, renkli kız eşleşmelerinden vazgeçmesi gerekiyor. Gerçekten erkekleri neden sürekli travmalı ve soğuk yazdıklarını anlayamıyorum. Bizim standart zengin kız fakir olan temamız gibi bir şey sanırım.
Kitabı olurken birçok yerde güldüm çünkü replikler eğlenceliydi. Ayrıca Lucy karakterini inanılmaz sevdim çünkü o da aynı benim gibi kısa boylu, ufak tefek bir kız. Yazarın ufacık bir kız ile dev gibi bir erkeği eşleştirmesi beni çok mutlu etti.
Josh'tan ise kitabın başından beri hoşlanıyorum. Gıcık erkekleri sevmek gibi bir huyum var sanırım. Lucy'nin dış görünüşü ile nasıl bir bağ kurduysam Josh'un da insanlara karşı hisleri ile bir bağ kurdum. Josh karakteri pek insan seven bir tip değil ve bilin bakalım başka kim insan sevmiyor tabiki ben. O yüzden onu anlayabiliyorum ve onun yerinde olsaydım bende Lucy'nin kimseye hayır diyememesine sinir krizi geçirirdim.
Ben kitabı sevdim. Ben sahilde güneşlenirken okumalık keyifli bir kitaptı. Tavsiye ed
