İbn Teymiyye şöyle demiştir: "Kişinin, yanında bulunmayan din kardeşi için gıyabında yaptığı dua, yüzüne karşı yapılan duadan icabet (kabul olma) bakımından daha üstündür. Çünkü bu dua, ihlas bakımından daha kusursuz ve şirkten (riya/gösterişten) daha uzaktır."
Sonra meleğin şu sözünün güzelliğini bir düşün: "Âmin, sana da bir misli (aynısı) verilsin."
Arefe, göğsünde bir dileği olan hiçbir müminin kaçırmayacağı bir buluşma vaktidir. Kaldı ki bugün kalplerimizde nice ihtiyaçlar, nice dilekler varken!
Dr. Leyla Hamdan