Arifler der ki: İnsanda bir kalp vardır, o ne ile dolu ise onunla meşgul olur. Başka bir şeyin kalbe gelmesi ancak önceki şeyin boşaltılmasına bağlıdır.
“Kul, bütün düşüncesini, sevgisini, hissini Allah’ın rızâsına tâbi ettiği zaman, kötü arzularını yok etmiş olur. Böylece, kuldaki kötü sıfatlar gider, yerine güzel sıfatlar gelir.”