Eda ÖĞÜT
@edaogut
Dilerim herkesin “Her şeye değdi” diyebileceği bir ömrü olur.
İngilizce öğretmeni
26 Temmuz
76 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Aşkın gözyaşları serisinin ilk kitabı olan Tebrizli Şems…
Adından da anlaşılacağı üzere Şems’in hayatı anlatılıyor. Şems’in çocukluğu, ailesi, gençliği, yetişkinliği, aşka yolculuğu, çeşitli medreselerden aldığı dersler ve Mevlana’sına kavuşması…
Şems ‘in ağzımdan anlatılmış, akıcı
,sürükleyici ve fazlaca öğreten, düşündüren bir kitap. Herkesin okuması gereken bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ertesi yıl İncil’e göre “Canavar Yılı” olarak kabul edilir. Yani mahşer, kan, ateş her şeyin sonu demektir. Cenevizli antika tüccarı Baldassare’yi bu Canavar Yılından kurtarabilecek tek şey ise Tanrı’nın #yüzüncüad ına ulaşmaktır. Allah’ın 99 ismini tüm kullarının bildiğini ama sadece yüce insanların bildiği yüzüncü adına ulaşırsa dünyayı bu mahşer yılından kurtarabileceğini inanarak yolculuğuna başlar. Cenevizde başlayan yolculuk sırasıyla İstanbul, İzmir Sakız Adası, Cenova, Amsterdam sonra da Londra şeklinde devam eder. Yolcuk esnasında bu şehirlerde şahit oldukları olayları ve aşık olduğu Marta’sını, sevincini, mutluluğunu, umutsuzluğunu…günlüğüne not eder.
“İnsanoğlu kaderin elinde şekillenen bir varlıktır. Kader insanı bir anda küçük bir sebepten evinden, yurdundan uzaklaştırabilir ve hayal edemeyeceği olaylarla baş başa kalmanızı sağlayabilir. “
”Aşk, arzuyla olduğu kadar sabırla da beslenir.”
”Gözyaşıyla ödenmiş bedel, tuzlu suyla geri verilmez.”
”Burnun ucunda olanları görmüyorsan evreni gözlemlemenin ne anlamı var?”
”Zaman hiçbir şeyi onarmamış sanki ya da pek azını onarmış gibi…”
”Tanrının iradesi yerine gelsin ve herkesi layık olduğuyla ödüllendirsin.”
”Yeni bir yaşamı başlatmak neye yarar, dünya sönmek üzereyse eğer?”
”Oysa yazgı benim haberim bile olmadan, çoktan belirlemişti yolumu.”
Amin Maalouf 
Yüzüncü Ad
Amin Maalouf Yüzüncü Ad
Büyük bir hevesle aldığım beklentimin altında çıkan bir kitap oldu benim için. Kesinlikle herkesin kütüphanesinde olması gereken bir kitap kadar kıymetli değil ama içinde içinde bulunduğumuz zamanın, yaşamın kıymetini bilmekle ilgili güzel mesajlara yer vermiş.
Yazım dili sade, anlatım olarak basit, kalıplaşmış cümlelerin kullanıldığı, kurgunun gelişmediği ve çok sık tekrara düşüren derinliği olmayan bir kitap.
”Bizi yaratan şey baskıdır ama ilk başta kömürsündür, basınç sayesinde elmas olursun.”
” Her yaşam milyonlarca seçim ihtiva eder. Kimi büyük, kimi küçük. Fakat bir kararın yerine başka bir karar geçtiğinde, büyün sonuçlar değişir. Dönüşü olmayan bir sapma gerçekleşir ve bu da başka sapmalara yol açar. Ne kadar çok olasık varsa, o kadar çok hayatın olur.”
”Tek bir şeyi farklı yapmak çoğu zaman her şeyi faklı yapmak denektir. Tek bir hayatta, ne kadar çabalasak da, yaptıklarımızı tersine çevirendeyiz.”
” Gerçek bilgelik hiç bir şey bilmediğini bilmekte yatar.”
” Bazen öğrenmenin tek yolu yaşatmaktır.”
” Hayat yalnızca yaptıklarımızdan değil, yapamadıklarımızdan da oluşur.”
” yaşamadığımız onca hayatı düşünmek insanı delirtebilir.”
”Her şey olmak, hiç bir şey olmamaktır.”
”Her şeye sahip olsanız da hiçbir şey hissetmeyebilirsiniz.”
İstanbul’da bir takım olaylar olmuştu. Bu olaylar sonucu tahtan indirilen bir hükümdar, payitahtın yakınlarında bir yerde ikamet memuru idilmiş ve olaylara katlanamayıp intihar etmesi, kızı iffetin babasının acısına dayanamayıp aklını yitirmesi, onu iyileştirmek için gelen Hekim Kitablar İffeti alıp Adana’ya götürmesi orda İffete aşık olup onunla evlenmesi…
Asıl hikaye İffet ve Hekim Kitabdar’ın oğulları Nubar’ın Adana’da ahalinin Ermenileri takan etmesi sonucu ayaklanmadan kaçabilen Nubar ve çocuklarının Lübnan’a yerleşmesiyle başlıyor. Irkçılıktan kaymaklı siyasi olaylardan ve kardeşler arası miras olayları yüzünden eşi Clara’dan ve kızı Nadya’dan ayrı yaşamak zorunda kalan İsyan Kitandar derken kitap bir çırpıda bitip gidiyor.
”Tünelin ucunda bir ışık göremesek de ışığın var olduğuna, er ya da geç görüleceğini inatla inanmamız gerekir.”
”Sana en değerli kitabımı verebilirdim, dünyanın malına sahip birine bile eski bir kitap armağan edilebilir.”
”Bir isim bembeyaz bir sayfa olmalıdır ki, kişi ömrü yazabileceği ne varsa yazsın.”
”Kaderin hikmetinden sual olmaz.”
”Sevdiğimiz biri öldükten sonra bir an gelir, görüp duyduğumuz her şeyin sadece bir kâbus olmasını hayal etmez miyiz?”
”Aşk ilk günkü gibi kalabilir, heyecan da öyle. Aylar da geçse, yıllar da geçse. Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.”
”Anılar mı? Mezarcı küreği gibi, güneşe toprak atmak benimkisi.”
”Yarınlar ne kadar karanlıksa, yarından ötesi o kadar aydınlıktır.”
”Gelmemenin bir vakti yoktur. İnsan coşkuyla beklerken ne kadar zaman geçerse, o büyük günün yaklaştığına o kadar inanır.”
Gelecek günler korkunç vaatlerle yüklüdür.”
Hayat sadece başkaları için yaşamak mıdır?İnsan
Canım Mücella
Bir yaşayamamışlık hikayesi seninki Mücellam. Herkesin yaşamına dokunurken, kendini iyilik meleği edasıyla ordan oraya hırpalarken, senden istenmeyenleri bile çıkarıp verirken hiç mi aklına gelmedin? Ah Mücella hayatında sen hariç herkese yer verdin de bir tek kendine yer vermedin. O kadar yetindin ki sana verilenlerle, adım adım hayattan çekilirken bile bunu hiç hissedemedin. Ömrünü beklemekle geçirdin ama neyi beklediğini bilmedin. Ömür durup beklemekle geçmiyor Mücellaaa deyip seni kendine getirmeyi çok hayal ettim lakin ️
İyi ki okumuşum senin hayatını… Sana çok kızsam da kendi adıma büyük dersler çıkardım sayende. Hayat herkese iyilik yapmakla geçmezmiş mesela, en büyük iyiliği kendime yapmadıktan sonra… Hayatımın meşalesinin benim elimde olduğunu hatırladım ve o meşaleyi nasıl hep yanık tutabileceğimi öğrettin bana. Sen herkese o kadar iyilik yaparken kimse de çıkıp ömrün boşa geçiyor demedi ya sana, ben bir kez daha anladım kendimin biricik olduğunu. Bencillik gibi gelebilir fakat öncelik ben demeyi öğrendim. Beklemek yerine hep adım atmayı, koşmazsam hayattan hep geri kalacağımı öğrettin bana kalbi güzel Mücellam.
“Razı geldi payına düşene. Demek hayat böyle bir şeydi. Buydu demek, bu kadardı onun nasibi.” Tüm kitabı özetleyen alıntı bu aslında