Hayır… Burada mevzu hayat ve ölüm! Evet, hayattayım ama artık ömrüm sona eriyor ve durduramıyorum bunu. Evet! Neden kendimi kandırıyorum? Herkes ölmekte olduğumun farkında değil mi? Birkaç haftam, belki de yalnızca birkaç günüm kaldı yaşayacak… Her an ölebilirim. Az önce her yer aydınlıktı, şimdiyse kapkaranlık. Bir an için ürperdi, nefesi kesildi ve yalnızca kalbinin atışını hissedebildi.
“Biraz şikayet edecek olursam,” diyordu yüreği, “bu yalnızca benim bir insan yüreği olmamdandır ve insanların yürekleri böyle olur. Ulaşmaya layık olmadıklarını ya da ulaşamayacaklarını sandıkları için en büyük düşlerini gerçekleştirmekten korkarlar. Dirilmemek üzere sona ermiş aşklar, olağanüstü olabilecek, ama olmayan anlar, keşfedilmesi gereken, ama sonsuza dek kumların altında kalan hazineler daha aklımıza gelir gelmez bizler, yürekler hemen ölürüz. Çünkü böyle bir durumla karşılaşınca ölümcül acılar çekeriz.”