Eda Okumuş
@edaokumus
11 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bundan böyle kendi kendisiyle hiçbir alıp vereceği olmamasını, huzura kavuşmayı, ölüp gitmeyi yürekten arzuluyordu. Ah, keşke bir yıldırım düşse üstüne, onu cansız yere serseydi! Kaplanın biri çıkıp gelse de onu yiyip yutsaydı keşke! Bir şarap, bir zehir olsaydı da, onu hiçbir şey duyup hissetmez duruma soksaydı, her şeyi unuttursaydı ona, uyusa ve bir daha uyanmasaydı! Başka bir pislik kalmış mıydı kendini pisletmediği, bir günah kalmış mıydı işlemediği, bir budalalık kalmış mıydı baş vurmadığı, ruhunu ıssız çöle çeviren bir adım kalmış mıydı atmadığı? Böyle bir durumda yaşayabilir miydi artık? Böyle bir durumda nefes almak, nefes vermek, hala bu işi sürekli tekrarlamak, açlık hissetmek, yemek yemek, uyumak, eskisi gibi kadınlarla yatmak mümkün müydü? Bu kısır döngü onun için son bulmuş, onun için kapanmamış mıydı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Güzelliği son bulmayan her şeyi kıskanıyorum. Beni resmettiğin şu portreyi kıskanıyorum. Neden benim kaybedeceğim şeye o sahip olmaya devam etsin? Geçen her dakika benden bir şeyler alıp ona ekliyor. Ah, keşke bunun tam tersi olsaydı! Keşke resim değişseydi de ben sonsuza dek şimdi olduğum halde kalsaydım! Neden resmettin ki onu? Günü geldiğinde benimle dalga geçecek bu resim, hem de acımasızca!”
… “Yapma ama bazen benim de hayal kurmaya hakkım var.”
“İyi de hayalinde bana yer vermedin ki.”
Keyifle gülümsedi.
“Ben bütün hayallerimde sana yer veriyorum,
Portuga. Tommiks ve Fred Thomson ile yeşil çayırlarda maceraya atıldığımda sen yorulma diye bir at arabası kiraladım. Nereye gitsem seni görüyorum. Bazen sınıfta kapıya bakınca senin aniden belirip bana el sallayacağını düşünüyorum.”
“Aman tanrım! Hayatımda senin kadar şefkate susamış bir yavrucak görmedim. Ama bana bu kadar bağlanmamalısın, tamam mı?..”
