Eda
@edarcy
Şu anda okuduğu kitap
Hayat sahiden yaşanmaya değmeyecek kadar küçüklükler ve bayağılıklarla dolu!..
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Bana öyle geliyor ki, hakikaten yapabileceğimiz bir tek iş vardır, o da ölmek. Bak, bunu yapabiliriz ve ancak bu takdirde irademizi tam bir şey yapmakta kullanmış oluruz.
Böylece tamamen birbirimizden uzaklaştık demek ki Milena, geriye sadece ikimizin de tüm gücüyle sarıldığımız tek bir arzu kalmış gibi görünüyor, senin burda olman ve yüzünün bana olabildiğince yakın olması. Bir de ölüm isteği var tabi...
İnsan zaten ele geçirmiş olduğu bi şeyi bir daha ele geçirebilir mi? Bu onu kaybetmek anlamına gelmez mi?
Sayfa 267