Eda
@edasglmm
Tokat
2000
22 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
"İstediğin kadar saksağanı vur vurabilirsen, ama bülbülü öldürmek günahtır." der yazar ve iyi insanları bülbül ile özdeşleştirir. Kitabın konusu da yazarın çocukken yaşadığı bir olayla ilişkilidir.
Harper Lee, yaşadığı kasabanın civarında yaşanan olayı ailesi üzerindeki etkiyi gözlemleyerek kitabını yazmıştır.
Bu yüzden uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı. Bazen ilerlemiyormuş gibi hissettirse de sonunda bitirdim. Okurken de etkilendim.
Scot, Jem ve babaları Atticus ben de yer eden karakterler.
Ama favori karakterim Atticus. Atticus, ırkçılık ile mücadele eden bir avukat ve çocuklarına da bunu aşılayan bir babadır.
Yani tıpkı Harper Lee'nin babası gibi.
Tavsiye edebileceğim bir kitap. Okumayanlar şans verebilir.
Irkçılık ve önyargısız bir Dünya bizimle olsun.
Ahmet Ümit kitaplarını her zaman severek okurum.
Bu kitabını da severek okudum.Kitapta Nevzat Başkomiser ve yardımcıları üç farklı olayın nedenini ve katilini bulmaya çalışıyorlar.
Akıcı üslubuyla sürükleyici giden bir kitap ancak kitabın başından katil belli oluyor. Yani kitabın sonunda katile şaşırmıyorsunuz.
Yazarın kitaplarının daha ilk sayfasından ben de katili çözmeye çalışırım buldum zannederim ama yazar kitabın sonunda öyle şaşırtır ki vay be dedirtir bana. Kısacası böyle bir etkiye alışmışken bu kitapta bunu bulamamış olmam beni biraz tatmin etmedi ne yazık ki.
Ama dediğim gibi her zaman severek okurum kitaplarını. Polisiye roman denilince Türk yazarlarımızdan ilk tercih edeceğim bir yazardır Ahmet Ümit.
Dostoyevski bu romanında,insan ruhunu olduğu gibi anlatması, ben de hep kesinlikle dedirtti. Evet kesinlikle insan denilen şey tam olarak böyle..
İnsan; yanlış da olsa doğru da olsa yine bildiğini yapar. Yaşamasının özü istediğini yine ve yine yapmasıdır.
Romandaki isimsiz kahramanımızda da görüyoruz aynı insan ruhunu.
İç çatışmaları, kendini her şeyden herkesten soyutlaması sonrasında tek kalmışlıktan kurtulmak için ben de burdayım beni de görün diye görünmek isterken ezilmiş duruma düşmesi..
Her insan düşmüştür bu duruma, belki ben de olabilirim bu duruma düşen.
Bu romanı okuyan herkes çevresindeki insanları görür, bazen kendini görür. Ve bu içerlememize neden olur.
Şahsen ben de öyle oldu. Maalesef gerçekten böyle dedirtti.
Dostoyevski'nin dokunduğu noktalarla severek okuduğum romanı oldu.
Kendimden bir şeyler de bulduğum serüvendi. Okumak isteyene tavsiye ederim.
