Eda Özuğur
@edastonem
Books, not guns. Culture, not violence.
Avukat
Hukuk/Başkent Üniversitesi
İstanbul/Ankara
24 Mayıs
26 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Mükemmel? Değil...
Hadi bakalım, üçüncüde keramet vardır diye üçüncü kitaba başladım.
Üçüncü kitap, ilk iki kitaba kıyasla çok daha sürükleyici ve heyecanlı ilerledi. Kızlar birbirine yakınlaşmaya başlasa da her biri
Reklam
Ah Toby...
İlk kitabın sönük anlatımı ve problematik öğelerinin ardından ikinci kitaba geçtiğimde gerilimin hissedilir biçimde arttığını görmek beni hem mutlu etti hem de seriye olan umudumu yeşillendirdi. Tam tahmin ettiğim gibi, daha önce dizisinden tanıdığım senaryodan bambaşka bir senaryo beni bekliyordu.
İkinci kitap, serinin namını yürüten gerilim atmosferini ve merak uyandıran olay örgüsünü nihayet hissettiren bir kitap oldu. Problematik öğeler ilk kitaba kıyasla oldukça azalmıştı. Ya da en azından kör göze parmak derecesinde değildi. Yine de hikâyenin gidişatındaki yavaşlık kendini hissettirdi.
-Spoiler-
Toby karakterinin dizide sezonlar boyu yer alıp aslında kitap serisinde delinin teki çıkması ve en sonunda da intihar etmesine ne diyeceğimi bilemiyorum... Bu kitap serisinin bu denli cıvıl cıvıl kapaklara sahip olup da içeriğinde bu kadar dark temalara yer vermesi gerçekten beni her defasında şaşırtıyor.
Şiirsellik, Başkaldırı ve Aşk
Gündüz Düşleri, edebi açıdan her cümlesiyle beni tam anlamıyla tatmin eden bir eser oldu. Dünyadaki su götürmez adaletsizlik ve sistemin çürümüşlüğü, derin anlatımlarla şiirsel şekilde
Hayır, Bu Yüzyılın Daha Önemli Kitapları Var
Kitabın beni etkileyen tek yanı; ırkçı olduğunu kabul etmeyen bir ırkçının, ne gibi hastalıklı düşüncelerle yaşadığını ifşa etmesi oldu. Karakterin filtresiz yazılmış ırkçı düşünceleri ve söylemleri beni dehşete düşürdü. Bunun dışında, evet, kurgu kendisini okutuyor; fakat bu akıcılık edebi bir başarıdan değil, anlatımın derinlikten yoksun olmasından kaynaklanıyor. Okur olarak bir odaya ve Twitter sığlığına hapsediliyoruz.
Kapitalizmin ve para hırsının edebiyat endüstrisini ne hale getirdiğini gözlemlemek açısından tipik bir örnek kurgu. Kendi kuyruğunu ısıran bir yılan gibi; sistemin ne kadar karşısında olursanız olun, o sistemin ötekileştirmeye çalıştığı bir öznesi dahi olsanız sizi nasıl kendi çarklarında öğüttüğünü, kendine köle ettiğini ve insani değerlerinizi bile nasıl pazarlık masasına sürdürdüğünü -özellikle kitabın sonuna doğru- tüm çıplaklığıyla görüyorsunuz. Ancak tüm bu "büyük" iddialarına rağmen "21. Yüzyılın en önemli kitabı" olamayacak kadar bilindik, tanıdık ve her gün içinde yaşadığımız hikayeden öteye gidemiyor.
Bir Yulaf Lapasında İnsan Olmayı Bulmak
Gölet'i sahaftan aldım, okumaya başladığımda otobüs yolculuğundaydım. En sevdiğim şeylerden biri kadınların iç dünyasını tüm gerçekliği ile okumak olduğu için yolculukta şipşak bitiririm diye
Reklam