Ah Toby...
İlk kitabın sönük anlatımı ve problematik öğelerinin ardından ikinci kitaba geçtiğimde gerilimin hissedilir biçimde arttığını görmek beni hem mutlu etti hem de seriye olan umudumu yeşillendirdi. Tam tahmin ettiğim gibi, daha önce dizisinden tanıdığım senaryodan bambaşka bir senaryo beni bekliyordu.
İkinci kitap, serinin namını yürüten gerilim atmosferini ve merak uyandıran olay örgüsünü nihayet hissettiren bir kitap oldu. Problematik öğeler ilk kitaba kıyasla oldukça azalmıştı. Ya da en azından kör göze parmak derecesinde değildi. Yine de hikâyenin gidişatındaki yavaşlık kendini hissettirdi.
-Spoiler-
Toby karakterinin dizide sezonlar boyu yer alıp aslında kitap serisinde delinin teki çıkması ve en sonunda da intihar etmesine ne diyeceğimi bilemiyorum... Bu kitap serisinin bu denli cıvıl cıvıl kapaklara sahip olup da içeriğinde bu kadar dark temalara yer vermesi gerçekten beni her defasında şaşırtıyor.
Ah istanbul ne seninle ne sensiz oluyor1000Kitap
"Sen bir de İstanbul'u gör Toby, Beyoğlu diye bir yer var, akşamları ana baba günü oluyor İnsanlar sırt sırta, iğne atsan yere düşmez, Burası ne ki"?
Yanii öyle kaoslar oldu ki o son neydi öyle dedim. Yazar işini biliyor. Bu kitapta her şey son buldu diyebiliriz. Tobias Hawthorne’un neden Avery’yi seçtiğini öğrendik. İhtiyar bizi 3 kitap boyunca peşinden koşturdu ve sonunda istediğimiz cevabı aldık. Avery Grambs sana bayılıyorum seri boyunca en çok sevdiğim karakter kendisi oldu. Hem büyüdü olgunlaştı hem de zekasını bu son kitapta yine ortaya koydu. Toby’ye gerçekten çok üzüldüm. Yani tüm seri boyuncu üzüldüğüm karakterlerden birisi oldun. Sana böyle veda etmek biraz üzdü ama ölmedin buna da şükür. Eve’yi açıkçası gereksiz buldum olmasa da olurmuş. Toby vee Avery nasıl mors etti ama onuu bir keyiflendim. Grayson ah ah yani sen gerçekten aşk konusunda kararsızın önünde gideniydin keşke akıllansaydın da o son öyle olmasaydı. Üzüldüm evet ama Avery sonunda mutlu sonunu yazdı. Bu kitapta Max’i çok okumadım ama olsundu. Rebecca’da kesinlikle üzüldüğüm karakterler arasına girdi. Her zaman Emily’nin gölgesinde yaşadı kıyamam ona. Hayır öldün artık düş be yakamızdan dedim yani en son. Bunu Tobias içinde söyleyebilirim bence. Ulann 3 kitaptır bize oyun hazırlıyorsun sen nasıll bir adamsın? 4. Kitap için heyecanlandım gerçekten neler olacak acaba, onu da okumak istiyorum hemen. Bu arada güzel bir veda oldu içimiz buruk olsa da sonu beni tatmin etti.
...
-Ah, Dan'l Amca! Evden kaçmakla çok kötü bir şey yaptığımı anlıyorum. Ne olur beni affedin. Bırakın yine yanınızda oturayım. Şu dünyada başka evim olmadı benim. Bundan sonra hep sözünüzü dinleyeceğim. Kilisede hiç konuşmayacağım. Kötü bir şey yapmayacağım.
...
-Ah zavallı, dedi. Meğer seni sandığımdan da çok seviyormuşum. Gittiğin zaman kendi canımdan, kanımdan ayrılmışım gibi oldum. Hıçkıra hıçkıra ağladım. Toby, yavrucuğum, bura da kal. Şu zavallı amcan son nefesini verirken başında bulun. Bedenim karanlık ölüm vâdisine girerken ona yardım et. Ebedî hayatın nuruna kavuşunca Daniel Amcan da babasızların babası olan o Büyük Varlığın huzuruna çıkabilen için senin elinden tutacaktır.
“Çünkü hayatta hepimiz damgalanırız”
“Fabrikada çalışmak neye benziyordu?Deri bir boyunduruk takıyor muydun? Boynunun çevresinde iz bırakacak şekilde. Derlerdi ki-“
Fay araya girdi, “Ah, eski bir hikayeydi o, tabii ki sen buna inanmadın. Bu bir çocuk hikayesinydi ve doğru değildi.”
“Ama çocuk hikayeleri her zaman doğrudur”
“Devler ve periler bile mi? Toby Withers!
“Evet, farklı biçimlerdeki devler ve periler. Dev bir bombardıman uçağı ve dev bir yalnızlık var”
“Özür dilerim Toby ama o kadar toysun ki. Hoşçakal Toby ve omzumda iz olmadığı için de özür dilerim.”
“Ama sende iz var, Fay. Orada gördüm ben onu. Hepimiz bunun gibi bir tür izi taşırız, çünkü hayatta hepimiz damgalanırız, benim damgalandığım gibi. Bu doğru. Çok fazla şey bilmem, her hâlükarda sözcükleri hecelemeyi ve senin gibi insanlara ne söyleneceğini hiç bilmem ama odamda kitaplar var benim, dünya ve denizleri anlatan atlaslar ve yedi iklim dört bucağın ilk haritaları”
YKY
