saatler boyunca, başka saatleri bekleriz; zamandan artık kaçmayan anları.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ama çok geç uyanırız: tefekkür ve hayal kırıklıklarımızın bizi yönelttiği sonuçlardan ancak şaşkınlığa kapılabilecek olan içgüdülerin mevcudiyetiyle döllenmiş yıllar durur karşımızda.
Tahammülümüzün Kilit Noktası
ve geçmiş üzüntülerimizin tamamını mevcudunda bulunduran, mucizevi bir şekilde hafızamız olsaydı, böyle bir yükün altında çökerdik. hayat ancak muhayyilemizin ve hafızamızın zayıflıklarıyla mümkündür.
Hayatın Pazarları
aşkın tek işlevi, bizi bir haftalığına -ve sonsuza dek- yaralayan ölçüsüz ve acımasız pazar öğleden sonralarına dayanmamıza yardım etmesidir.