Açtığımda gözlerimi dünyanın en güzel kadınını gördüm. Dünyanın, aşık olunabilecek tek kadınını. Onunla karşılaştığı için insanın Tanrısına, cehennemde sonsuza kadar yanmaya razı olduğunu haykıracağı güzellikteki kadını gördüm. İlk defa gözlerimi kapatmıştım bir kadını öperken. Açtığımda güneşi gördüm.
Bazı bitkiler çevrelerine başka hiçbir tohumu yaklaştırmaz. Bazılarıysa sadece birkaç çeşidin yanında var olabilir. Bahsettiğim hayat tarzları pek yabancı gelmiyordur heralde, değil mi? İnsanların da düştüğü benzer durumlar yok mu? Bitkilerle aramızdaki te fark biz yaptıklarımızın bilincindeyiz, onlarsa mecburlar kötü olmaya bazı şartlarda. Biz tercih ediyoruz, onlarsa doğaya boyun eğiyor.
İkimiz de, yani bedenim de, zihnim de kaldırabilecekleri bütün yükü taşımışlardı omuzlarında. Kabul ediyorum, yüklerin çoğu hayaliydi. Ama benim için hayal gerçekten daha fazla acıtacak kadar hissettiriyordu kendini.