Eda
@edazkn
112 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Öyle güzeldi ki, kimse kederini göremezdi. Bir baba acısı fısıldardı arada bir. Uzak bir çocuğa tutunurdu. Hepimizi bu acıyla severdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ayrılık nasıl bir yalnızlık Hatice
İnsan sevdiğinin ağlamasını özler mi…
İnsan yaşlanınca
Görüyor zamanı.
Sonra çırpına çırpına
Çocukluğuna koşuyor.
Bir yaralı geyik
Büyük yalnızlığa baka baka ölüyor.
Tanrım
Yoksul evlerin dünyayı sevmesi
Neden bu kadar kederli oluyor.
Bir tek bilmediğim yerler
Acı vermedi.
Keşke,diyorum
İnsan,insanı hiç tanımasaydı!