"Asıl" kendisi ile "görünür" kendisi arasındaki sınırı nerede kişinin?
Yoksa yok mu böyle bir sınır -kişinin eylemlerinde görünen, asıl kendisi mi zaten- ama o, "asıl" ben ise, bana -bildiğim ben'e- aykırılığı nereden geliyor?
Kişi, zaten, hep 'bir yerde'dir; ama ancak kendi bilincine ulaştığı anlarda, "Buradayım" içeriğini kurar; ancak da o zaman o 'yer'de bulunmasının anlamını örten perde kalkar.
Garip bir biçimde, ancak geldiği yer ile çıkacağı yol iyice belirsizleşince bilinçlendirir kişi 'şimdi burada'sını : artık orada olmayacağı belirginleştiğinde, 'ora'sı da belirginleşmiştir.