Montaigne’in Denemeler kitabı benim için adeta düşünsel bir yolculuk oldu. Kitap boyunca, yazarın kendi hayatına dair çok samimi gözlemlerine tanık oluyorsunuz. Öyle ki, bir noktada Montaigne sadece bir yazar değil, sanki karşımda oturmuş sohbet eden bir dost gibi hissettirdi. Beni en çok etkileyen nokta, onun kendi kusurlarını, eksiklerini büyük bir açıklıkla anlatması oldu. Bu dürüstlüğü beni de kendime daha açık olmaya teşvik etti.
Her denemesinde, insan olmanın getirdiği zorlukları ve çelişkileri, son derece doğal bir dille anlatıyor. Bir an, ölüm korkusunu irdeleyip sizi derin düşüncelere daldırırken, bir diğerinde, günlük hayatın basit ama önemli detaylarına dikkat çekiyor. Örneğin, "İnsan her şeyden önce kendini bilmeli" derken, aslında kendimi ne kadar az tanıdığımı fark etmemi sağladı.
Montaigne, bu kitabıyla bana kendime dair yepyeni kapılar açtı diyebilirim. Her sayfasında kendimi Montaigne’in dünyasında bir yol arkadaşı gibi hissettim. Özellikle bireysel keşifler peşinde koşanlara ve hayata dair daha fazla derinlik arayanlara kesinlikle öneririm.
Denemeler, insanı kendi iç dünyasıyla yüzleştirirken bir yandan da hayata dair yepyeni farkındalıklar kazandırıyor. Montaigne’i okurken, kendi hayatıma dair birçok soruyla karşılaştım ve bu soruların cevabı belki de kitabın bizzat kendisinde değil, okurken yaşadığım içsel yolculuktaydı. Kesinlikle tekrar tekrar okunacak bir kitap.
Gönülden tavsiyemdir.