Didenur Ataş

Didenur Ataş
@edidx
Ne aptallık! Platonik aşıklar, hep böyle aşklarının yüzlerinden okunacağını sanırlardı. Yakalanmaktan korkarak, ortalıkta suçlu suçlu gezinir, kendi kendilerini ele verirlerdi.
Sayfa 323 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Oysa yeterince cesur olanlar için, hatırlamak acıları mayalamaktan başka işlere de yarayabilirdi. Ne de olsa yalnızca bakmaktan korkmayanlar görebilirdi.
Sayfa 321 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Aramak ve beklemek nasıl da körleştiriyordu insanı!
Sayfa 320 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Ama insanız ya, öğrenmek marifetmiş gibi her şeyi merak ediyoruz. Önce bilmekten sefil medetler umuyor, sonra bildiklerimizin sızısıyla elimiz böğrümüzde kalıveriyoruz. Aferin bize!
Sayfa 303 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
“Asıl çocukların derdi olur. Bugün dert diye çektiklerimiz hep o zamanın mirası. Kabuğu soyuldukça acıyanlar, en çok çocukluk yaraları değil mi?”
Sayfa 290 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Reklam