Didenur Ataş

Didenur Ataş
@edidx
Kendimizi biricik sandığımız şu hayatta eninde sonunda birbirimize, bilhassa benzemekten en çok çekindiklerimize, babamıza ve annemize benzeyeceğimizi bilmek ne acı.
Sayfa 265 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
“İnsan bir kere tökezleyince bir daha yere sağlam basamıyor, kimselere güvenemiyor.”
Sayfa 256 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Oracıkta anladım, annelik er ya da geç kaybetmekti.
Sayfa 242 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
O, ruhumu tarumar ettikçe, içimde, doğmamış çocuğuma karşı kırgın öfkeler filizlendi. Sonra sonra anladım ki anneler böyleydi; ekseriyetle başkalarının suçuydu cezasını evlatlarına kestikleri.
Sayfa 229 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Bu işler böyledir, herkes bilir. Bir kere bu yola girdin mi devamı muhakkak gelir. Önce bir adamın peşine takılırsın, sonra bir çocuğun eline düşersin. Hayatını erkekler ve çocuklar arasında pay edersin. Sevgi, iyi niyetimi kullanarak seni dilediği gibi yontan menfaatçi bir ahbaba benzer; onun elinde bilmediğin, istemediğin şekillere girersin.
Sayfa 202 - Hep Kitap Yayınları·Kitabı okudu
Reklam