Az önce uyanıp gözlerini gerçek dünyaya
açarak yatağında gerinmeye başladığında belki de bir uykuya dalmıştı. Eğer bu doğruysa, şimdi gördüğü her şey bir düştü.
Reklam
Uzun İhsan Efendi, Rendekâr'ın bu fikri üzerinde derin düşüncelere daldı. Düşünüyor olmasından kendisinin varlığı açık
ve seçik olarak çıkıyordu. Fakat bu yolla insan, kendisinden başka hiçbir şeyin varlığını ispatlayamazdı.
Rendekâr'ın şüpheyi bir "zagon" yani bir yöntem olarak benimsediğini öğrendi.
Amaç, şüphe götürmeyecek ilk kesin bilgiye varmaktı. Her bilgiden şüphe eden Rendekâr, şüphe ettiğinden şüphe edemiyor ve bundan da kendisinin varolduğu sonucunu çıkarıyordu.
Düşlerin, uyku esnasında ruhun bedenden
ayrılıp çeşitli yerlere gitmesinin bir eseri olduğu malumdu.