Ziyâd b. Süfyân bir gün çevresindekilere şöyle dedi:
-“En mutlu insan kimdir?”
-“Mü’minlerin Emîridir” dediler.
-Peki Kureyşliler adına ne dersiniz?” dedi
-“Gene sensin!” dediler
-“Peki öyleyse Hâricîlere karşı koyma ve sınır karakollarını savunmak zorunda kalışıma ne buyurulur” dedi.
-“O halde kimdir, sayın Emîr?” diye sordular. Dedi ki:
-“Müslüman bir karısı olan Müslüman erkektir: Allah kendilerine huzur içinde yaşayabilmeleri için gerekli, yeterli şeyleri vermiştir. Ne o bizi tanıyor, ne biz onu.”