"Az kalmıştı. Şu duvarlara, epeski yıkıntılara, saraylara, ağaçlara baktıkça... Devraldıklarının, yaşadıklarının ve geleceğe aktardıklarının ödentisini vermeye hazır birinin cömertliğiyle yürüdükçe... Adımları kesinliğe, kaçınılmazlığa doğru ilerledikçe... Önünde korku uçurumları açılmıyor değildi ama her uçurumu, her atlayışında o adımının anlamını daha iyi kavrıyordu."