İbn kayyım r.h şöyle der: "İtaatlerin nüfuzu, masiyetlerin nüfuzundan daha azimdir. Şüphesiz itaatlerin nüfuzu/etkisi kulda kendini beğenme ve riyaya sebep olur. Bu da onun amelini heba eder.
Masiyetlerin nüfuzu/etkisi ise kulu bazen Aziz ve Cabbar olanın karşısında zillete düşürür, pişmanlığa gark eder. Bu durum da onu tövbeye yönlendirir ve böylece cennete girmesini sağlar." Çünkü o kimse haddi aştığının farkındadır.
Bu nedenle seleften bazısı şöyle demektedir: "Bir adam itaatle amel eder ve bu yaptığıyla cehenneme girebilir. Ama bu adam masiyet işleyip cennete de girebilir." Ona dendi ki: "bu nasıl mümkün olabilir." Dedi ki: "İtaat üzere bir amel yapar ve kendini beğenmişlik eder. Bu durum, onun cehenneme girmesine neden olur. Ama bir kişi masiyet işler ve sonrasında, bu amelin kendisini helak etmesinden korkar ve Allah'tan (azze ve celle) bağışlanma diler ve amelinin kar şılığından korkar ta ki bu tutumu onun cennete girmesine neden olur