Sürekli farklı cehlerde savaştığınız bir savaş düşünün. Tek başınasınız. Biri diyor ki, "X cephesine git bak, orada düşman var." Gidip bakıyorum, onunla savaşmaya çalışıyorum. Onu halledemeden diğer cephenin haberi geliyor, bu sefer oradaki düşmana koşuyorum. Sonra bir bakıyorum, hava saldırısı başlamış! Cephanem az, enerjim az, nasıl yetişeyim! Her kafadan bir ses çıkıyor, kafam karışıyor. Mücadele içindeyken bir de ne göreyim, savaştıklarım benim adamlarım!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden
habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir
hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu
öğrettin.
Niçin ilk defa gördüğümüz bir
peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast
geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla
öteye geçiveriyoruz?
Dünyanın en basit, en zavallı, hatta
en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve
karışık bir ruha maliktir!..
Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve
insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en
kolay şeylerden biri zannediyoruz?