Merveymiş.adı
@eemrv
Napiim tabiatım böyle
Bedrinin zihninden ..İlişkiler
.......Konuşurken bir çok şeyler öğrenirim ve karşımda bir insan görürüm ,hazin ve geveze bir kukla değil
siz onları uzaktan bir şey zannettiniz fakat yavaş yavaş ne mal olduklarını gördünüz
hiç gayret etmeyin hatta onların küstah ve mütecaviz hallerini bile mazur görün
çünkü alelade bir insan bile olmadıkları halde kendilerini bir de münevver insan payesi verince ve hayattaki mevki ve itibarlarını kaybetmemek için bu sıfatı akla hayale gelmeyecek
o hokkabazlıklarla muhafazaya mecbur kalınca pek tabii olarak dalavereci olacaklar ahlaksızlaşacaklar ve mütemadiyen birbirlerinin kıymetsizdiklerini ortaya vurarak kıymetsizliğin esas olduğu kanaatini uyandıracaklar.
bereket versin herkes böyle değil daha sarp yollardan yürüyen
fakat buna mukabil insan denecek bir insan olmak isteyenlerde var
belki pek az ama var
unutmayın ki dünyada en korkunç şey ümidini kaybetmektir
bu söyledigim gibilerin az ve henüz kendini tam göstermemiş olması günün birinde iyinin doğrunun ve kıymetliinin hakim olacağından ümidi kesme icap ettirmez
bugün şurada burada teker teker yaşayan ve çalışanlar
yarın birleşince, kuvvet olacaklar
ve en kuvvetli silahı :
haklı olmak silahını ellerinde tutacaklardır .”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
devam..İlişkiler
Onları bırak dediğim zaman kimlere sarılayım diyecektin ben zavallı macide sana kimi neyi gösterebilirdim
bu hayattan daha doğru ve akıllı bir şey olması lazım fakat bunun ne olduğunu ben de bilmiyorum onun için sana yardım edemedim
belki sen beni alıp evine getirirken büsbütün başka şeyler düşünmüştün
sana yeni bir dünya açacağını sanmıştın
seni sükutu hayale uğrattım
ben sana rehber değil ancak yoldaş olabilirdim
fakat yolu ikimizde bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan birbirimizi şaşırtmakdan başka bir şey elimizden gelmiyordu
Macidenin zihninden ..İlişkiler
Rağmen beni sana bağlayan bir şey vardı dış tarafın etrafındakilerin aynı olduğu halde bana büsbütün başka görünüyordu bu arkadaşlardan bu muhitten bu kokuşmuş mahluklardan hoşlanmadığını sıkıldığını görüyordum günün birinde büsbütün başka bir insana olacağını ümit ediyordum ilk günlerde biraz kuvvetlenen bu ümidim yavaş yavaş tamamen yok oldu senin bu yaşa kadar içinde bulunduğun insanlar ve o İtle birden bire hesap kesecek cesareti kendinde bulamadığını anladım ben de sana bu cesareti verecek kuvvet yoktu onları bırak dediğim zaman kimlere sarılayım diyecektin ben